والدین بخوانند و ببینند ...

- یکی از والدین: "خوب حالا به من بگو: این چیزی که کشیدی چی هست؟"

-فرزند: "یه جور ترکیب بندی رنگا"

-یکی از والدین: "چه معنی ای دارن؟"

-فرزند: "مگه حتماً باید یه معنی ای داشته باشن؟ ببین چه قشنگ شده!"

-یکی از والدین: "یه باره بگو اصلا کاری نکردم، دو ساعت از وقتمو هدر دادم رفت"

-فرزند: (درحالی که نه تنها تشویق نشده، احساسات منفی را جایگزین آرامش آفرینش می کند؛ دچار دوگانگی، در حالی که در ذهنش می گوید:"به من که خوش گذشت") از سر اجبار می گویذ: "خوب، باشه. دیگه از این کارها انجام نمی دم."

در دنیای خشک بزرگسال بودن چند درصد کارهایی که انجام می دهیم فقط برای خودمان است؟ برای شاد بودن، برای احساس بهتری داشتن؟ و چقدر می توانیم از خود خودمان بی که بخواهیم آدمی بهتر جز همینی که هستیم، باشیم لذت ببریم؟ چقدر جامعه، خانواده، شرایط زندگی به ما فرصت می دهند؟

فرزندان به زمانی برای کشف خود نیازمندند، شادی آن ها را با کلمات بیهوده مکدر نکنیم و بپذیریم که آنها می توانند نشاطی درونی مختص خود را داشته باشند.

حدیث خدایی

حدیث خدایی

حدیث خدایی

نگار کیان مهر

نگار کیان مهر

مینو رحیمی

مینو رحیمی

/ 0 نظر / 36 بازدید